الشيخ الأنصاري
36
مناسك حج ( فارسي )
براى ناخوشى باد فتق مىدوزند ( 1 ) مگر آن كه ضرورت داعى شود به استعمال آنها ، در اين صورت احتياطا فديه بدهند ، چنان چه هر كه محتاج شود به پوشيدن دوخته ، فديه بر او - كه يك گوسفند باشد - لازم است . و احوط گره نزدن رخت احرام است خصوصا رداء و تكمه نكردن در آن ، و به چوب يا سوزن بعض آن را به بعض وصل نكند . و بدان كه حرمت پوشيدن دوخته مختصّ مرد است بنابر مشهور ، پس جايز است از براى زن پوشيدن آن مگر قفّازين - كه قبل از اين چيزى بود كه زنهاى عرب مىدوختند از براى حفظ دستها از سرما و در آن پنبه مىكردند - كه احوط بلكه اقوى اجتناب از آن است . هفتم : سرمه كشيدن [ است - ش ] به سياهى ( 2 ) كه در آن زينتى باشد هر چند قصد زينت نكند ، و احوط اجتناب از مطلق سرمه است به قصد زينت . هشتم : نگاه كردن در آئينه ، و بعضى تصريح فرمودهاند كه احوط ترك استعمال منظره است - يعنى عينك - مگر به جهت ضرورت ، و همچنين نگاه كردن در آب صافى ، و اقوى جواز هر دو است . نهم : پوشيدن موزه و چكمه و جوراب و هر چه تمام پشت پا را بپوشاند ( بگيرد - خ ل ) ( 3 ) ، ( 4 ) و بعضى تصريح كردهاند كه ستر بعض